المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
107
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
بالاى سر خود بلند كرد كه جثهء زن بالاى جثهء مرد بر سر نيزه قرار گرفت و آنان را در ميان لشكر بنى اسرائيل گردانيد كه آنها همه ببينند ( و از اين عمل عبرت بگيرند ) . پس خداى قهار بيوشع عليه السّلام وحى كرد كه اگر بخواهى دشمنان آنها را بر آنها مسلط نمايم يا اينكه آنها را بقحطى هلاك كنم و يا اينكه آنان را بموت سريعى ريشهكن نمايم . يوشع عليه السّلام عرض كرد : چون اينها از فرزندان بنى اسرائيلند دوست ندارم كه دشمنان آنها را بر آنها مسلط نمائى . و دوست ندارم كه آنان را بقحط و گرسنگى نابود كنى ولى مايلم كه بموت سريع از بين بروند ، در ظرف سه ساعت تعداد ( 70000 ) از آنها بوسيلهء و با از دنيا رفت . دربارهء بلعم رواياتى وارد شده كه مفاد آنها اين است كه بلعم از دين خود خارج نشد و از اولاد لوط عليه السّلام بوده است . بعد از آن صفورا دختر شعيب زوجهء حضرت موسى بر يوشع بن نون عليه السّلام خروج كرد و سوار زرافه شد و قبل از آن پشت زرّافه نظير زين بود همينكه صفورا با حجت خدا ( يعنى يوشع عليه السّلام ) جنگيد و آن حضرت بر صفورا و تابعين او ظفر يافت خدا پشت آن را لغزان قرار داد . جنگ از اول روز تا قبل از ظهر بر له صفورا بود و بعد از آن تا آخر روز جنگ بر له حضرت يوشع بود تا بر آنها ظفر يافت ، بعضى از آنهائى كه با يوشع بودند بقتل صفورا اشاره كردند . ولى يوشع عليه السّلام ( قبول نكرد و ) فرمود : حضرت موسى مرا از جريان صفورا و خروج او مطلع كرد و به من دستور داد كه صفورا را نيكو حفظ و حراست نمايم لذا آن حضرت چند زن را صورت بند